background
logotype
image1 image2 image3

Droga Sw. Jakuba

Droga Św. Jakuba, nazywana często Camino de Santiago (po hiszpańsku), oznaczona jest muszlą św. Jakuba, która jest także symbolem pielgrzymów i żółtymi strzałkami. Związana jest z Jakubem Starszym apostołem, którego szczątki znajdują się w Santiago de Compostela w Hiszpanii. Dotrzeć tam można wieloma szlakami przez Niemcy, Francję, Włochy. Droga św. Jakuba przeznaczona jest dla pątników indywidualnych lub małych grup, bez względu na wyznanie i narodowość, chcących doświadczyć w drodze ciszy i duchowej przemiany. Szlak ten został ogłoszony pierwszym EUROPEJSKIM SZLAKIEM KULTUROWYM w pazdzierniku 1987r. oraz wpisany na Listę Światowego dziedzictwa UNESCO W 1993r.

bazylikaSanktuarium w Santiago de Compostela

,,Wyruszenie w drogę, nawet na Camino, nie oznacza jeszcze bycia pielgrzymem. Można pokonywać dziesiątki kilometów i nigdy nim nie zostać. Każdy musi sobie odpowiedzieć na pytanie, co jest dla niego najważniejsze, co znaczy dla mnie bycie pielgrzymem? wyruszenie na szlak, zawieszenie muszli na piersi? Stawanie się człowiekiem drogi to zmierzanie ku doskonałości- zostawienie pozorów i wejście w glębię samego siebie, otaczającego mnie świata oraz rzeczy, które są mi bliskie i dla mnie wartościowe. Jak każdy proces, tak i ten wymaga czasu, poświęcenia i wysiłku, z których może urodzić się dla mnie coś dobrego i cennego. Jeśli chce być pielgrzymem muszę poddać się ogołoceniu z tego, co jest mi znane i co daje mi pewność. Dopiero wówczas otworzy się przede mną nowa rzeczywistość, wcześniej nieosiągalna". 

Kim był św. Jakub? Skąd wzięła się nazwa miasta Santiago de Compostela? Jak rozwijał się ruch pielgrzymkowy? 

Jakub zwany Starszym lub Większym był synem Zebedeusza, bratem świętego Jana Ewangelisty. Pochodził z Betsaidy w Galilei, gdzie jego ojciec był rybakiem. Jak podają różne źródła, wraz z uczniami przybył na Półwysep Iberyjski i w jego północnej części zaczął prowadzi ć działalność misyjną (lata 33-43 n.e.). Po powrocie do Ziemi Świętej , około roku 44 n.e. zginął z rąk Heroda I Agryppy. Świadkowie jego męczeńskiej śmierci prawdopodobnie zabrali ciało Apostoła w kamiennym sarkofagu na łódź, aby złożyć je w innym, bezpiecznym miejscu. Wyruszyli w podróż przez Morze Śródziemne, dotarli do Gibraltaru, skąd przedostali się na Ocean Atlantycki i przybili do północno-zachodniego krańca Półwyspu Iberyjskiego.

Według legendy łódź przybiła do brzegu w pobliży przylądka Finisterre. Po łacinie oznaczało to ?koniec ziemi?. Przez długie wieki to miejsce uznawano jeszcze za kres świata. Tu też kończyło się wówczas rzymskie panowanie nad Europą. Uczniowie wydostali ciało na brzeg, zanieśli je kilkadziesiąt kilometrów w głąb lądu i pochowali. Podobno zaprowadził ich tam anioł. Z powodu wcześniejszych prześladowań w Ziemi Świętej, miejsce pochówku zostało okryte tajemnicą. Odwiedzanie tego miejsca zostało zabronione, z czasem dokładne miejsce spoczynku ciała Apostoła uległo zapomnieniu.

sw. Jakub St.

Dopiero po prawie ośmiu wiekach odkryto relikwie, które uznano za szczątki św. Jakuba. W legendach z tamtego okresu, m.in. autorstwa Izydora z Sewilii, podaje się, że pustelnik Pelagiusz miał objawienie, w którym usłyszał, że ?pole gwiazd? zaprowadzi go na miejsce i ukaże się grobowiec św. Jakuba. Santiago znaczy po hiszpańsku święty Jakub, a campus stellae to ?pole gwiazd? po łacinie. Stąd nazwa Santiago de Compostela, gdzie zbudowano sanktuarium. Romańska świątynia powstała w 1078 roku, a w roku 1112 stała się siedzibą biskupstwa. Papież Kalikst II przyznał kościołowi prawo obchodzenia Jubileuszu Roku  Świętego. Ma on miejsce wówczas, gdy 25 lipca przypada w niedzielę.

Święty Jakub jest patronem Hiszpanii i Portugalii. Jego opiece polecają się podróżni, sieroty, hospicja i szpitale oraz czapnicy i kapelusznicy (w ikonografii zwykle przedstawiany w nakryciu głowy).

Od czasu odkrycia grobu Apostoła zaczęli tam przybywać liczni pielgrzymi. Świadectwem popularności pielgrzymich szlaków prowadzących do grobu św. Jakuba jest dwunastowieczna Liber Sancti Jacobi. Największe nasilenie ruchu pielgrzymkowego przypadło na wiek XII-XIII. Wtedy co roku, około 200 tysięcy pątników przybywało do Santiago de Compostela. Prace archeologiczne dokonywane w różnych częściach Polski oraz archiwalne zapisy świadczą o tym, że pielgrzymowali tam również Polacy. Znane są nazwiska kilkudziesięciu pielgrzymów z Polski, które zarejestrowano w dokumentach hiszpańskich. Do pierwszych z nich należał Jakub Cztan (pielgrzymka w latacg 1378-79) oraz chorąży warszawski Paweł z Radzanowa, a także rycerz Andrzej Ciołek z Kabat.

Obecnie pieszo, rowerem lub konno dociera do Santiago ok. 90 tysięcy pielgrzymów. W Roku Świętym 2004 liczba ta zbliżyła się do 200 tysięcy. W 2021 roku wypada kolejny Rok Święty. Symbolem szlaku jest muszla. Ponieważ na wybrzeżach hiszpańskiej Galicji obficie występowały małże, ich muszle stały się symbolem wędrujących, zwłaszcza jako dowód dotarcia do grobu Apostoła. Święty Jakub jest często przedstawiany z pielgrzymim kijem, sakwą i muszlą.

Źródła:

Burski K., Czekański  M.,  Drogami św. Jakuba. Duchowa pielgrzymka, Wydawnictwo M, Kraków 2010

Grdeń W., Łygas M., Winiarski M., Małopolska Droga św. Jakuba. Od Sandomierza do Krakowa. Przewodnik, Oficyna Wydawnicza Rewasz, Pruszków 2010

 

2017  camino.nysa.pl  globbersthemes joomla template